Naar de inhoud

Zo maak je een foto klaar voor een grote print

De printdienst accepteert bijna elk bestand. Of de print goed wordt hangt af van de resolutie op het gekozen formaat, de kleurruimte en een verscherpingsstap die de meeste mensen overslaan.

Printdiensten accepteren vrijwel alles: een telefoonfoto, een screenshot, een JPEG van 2 MB die door drie chat-apps is gegaan. Ze waarschuwen voor de resolutie en printen daarna wat je stuurt. Het resultaat is jouw verantwoordelijkheid, dus dit is wat je controleert voor je uploadt, in de volgorde waarin het ertoe doet.

Resolutie, en de kijkafstandregel

Het getal dat iedereen noemt is 300 pixels per inch, en dat klopt voor een print die je in je hand houdt. Het is meer dan een wandprint nodig heeft. Een poster die je van anderhalve meter bekijkt is scherp op 150 pixels per inch, en een groot canvas aan de andere kant van de kamer is prima op 100. Deel de pixelbreedte van je beeld door de printbreedte in inches en je hebt het getal. Een foto van 4000 pixels breed, geprint op 60 cm (ongeveer 24 inch) breed, is 167 pixels per inch, en dat is ruim voldoende voor een muur.

Wat niet werkt is een klein bestand vergroten en hopen. Als een foto pixels tekortkomt, brengt een upscaler die detail opnieuw opbouwt je overtuigend een maat omhoog; twee maten omhoog begint textuur te verzinnen. Beter nog: ga terug naar het originele bestand in plaats van de versie die je hebt gedeeld.

Kleur: houd het op sRGB tenzij de dienst anders zegt

Bijna elke consumentenprintdienst verwacht sRGB. Bestanden in Adobe RGB of Display P3 worden wel geprint, maar de kleuren verschuiven, meestal richting dof, omdat de dienst ze bij binnenkomst omzet. Exporteer in sRGB en sluit het profiel in. De uitzonderingen zijn de labs die hun eigen ICC-profielen publiceren, zoals Saal Digital; daar kun je soft-proofen op het echte papier, en dat komt het dichtst bij de print zien voor hij bestaat.

Prints ogen ook donkerder dan schermen, omdat een scherm licht uitzendt en papier het weerkaatst. Staat je monitor fel, dan komen je prints somberder terug dan je je herinnert. De monitor terugdraaien naar een normaal kamerniveau tijdens het bewerken lost het grootste deel daarvan op.

Snijd bij op het formaat dat je bestelt

Een camerabeeld is 3:2, een telefoon 4:3, een poster in A-formaat 1:1,41, een poster van 50 bij 70 is 1:1,4, een canvas is wat je maar bestelt. Snijd je niet zelf bij, dan doet de dienst het, meestal vanuit het midden, en verdwijnt er een hoofd. Snijd in je eigen software bij op de exacte verhouding van de print, controleer de randen, en laat bij een canvas extra beeld rondom staan voor de omslag.

Verscherp voor het formaat, als laatste

Verscherpen is de stap die de meeste mensen overslaan. Een groot bestand verkleinen naar de printresolutie maakt het iets zachter, en printen op mat papier of canvas maakt het nog eens zachter. Een bescheiden verscherping op het verkleinde bestand, eenmalig als laatste stap, brengt het terug. Glanzend papier heeft minder nodig, canvas meer. Verscherp niet voordat je verkleint, en verscherp geen JPEG die al verscherpt is, want de randen stapelen op.

Sla het goed op

Exporteer als JPEG op de hoogste kwaliteitsinstelling, of als TIFF als de dienst dat accepteert en het bestand niet enorm is. Zet elke optie “optimaliseren voor web” uit, want die verwijdert het kleurprofiel. Geef het bestand een naam waarmee je het terugvindt; de dienst bewaart het een tijdje, maar de volgende herdruk gaat makkelijker vanaf je eigen kopie.

De versie van vijf minuten

Gebruik het originele bestand. Snijd bij op de bestelde verhouding. Controleer pixels per inch tegen de kijkafstand. Exporteer sRGB met ingesloten profiel. Verscherp eenmalig, licht, op printformaat. Daarmee zijn negen van de tien prints geregeld; de tiende is een heel donker of heel verzadigd beeld, waar een testprint op klein formaat voor de grote geld bespaart.